Ludzki dotyk.
Nasz pierwszy sposób komunikacji.
Poczucie bezpieczeństwa, pociecha — wystarczy delikatne dotknięcie palcem.
Lub muśnięcie policzka ustami.
Zbliża nas, kiedy jesteśmy szczęśliwi.
Stanowi podporę, gdy odczuwamy strach.
Ekscytuje nas, kiedy odczuwamy namiętność
i miłość.
Potrzebujemy dotyku tych, których kochamy,
prawie tak samo, jak potrzebujemy powietrza.
Ale nie rozumiałam, jak wielką wagę ma dotyk.
Jego dotyk.
Póki go nie straciłam.
TRZY KROKI OD SIEBIE
Tak.
Ten jest idealny.
Jak się opalisz, będzie widać ślady.
O, rany. Nie zakrywa nawet połowy piersi.
Nie, potrzebujesz czegoś...
- Ten jest ładny. - Naprawdę ładny.
- Tak. - Pokaż.
- Podoba mi się. - Bardzo ładny.
Ale sama nie wiem, jest wystarczająco zdzirowaty, czy za mało?
- Słuchasz nas? - Wiecie, co?
Taylor i Mason będą czekać na nas rano na lotnisku.
Co to za mina?
- O, Boże! - Co?
Wiem, wiem!
Mason i Brooke zerwali ze sobą.
- Nieprawda. - Zerwali.
Jezu! Maya!
- Zrobisz to! - Tak.
Chciałabym tam być, żeby to zobaczyć.
Fatalnie, że wszystko w tym roku zaplanowałaś, a nie możesz pojechać.
Cóż...
możesz mnie wkleić na zdjęcia dzięki tej aplikacji.
O czym mówisz?
- Wiesz, o czym. - Nie, nie wiem.
O aplikacji, w której usuwasz pryszcze i nakładasz róż.
- Zamknij się. - Rzęsy.
Te rzęsy! Nie masz naprawdę takich długich.
No, dobrze. Dziękuję za burgery.
Będziecie się świetnie bawić.
- Dobrze? - Tak.
- Pa, kocham cię. - Ja ciebie bardziej.
- Kocham cię. - Będę tęsknić.
Pa.
- Zabezpieczajcie się. - Dzięki, mamo.
Witaj, świecie!
Wróciłam do szpitala na kolejny przegląd.
Potrzebuję jeszcze kilku kolejek antybiotyków,
żeby pozbyć się tego bólu gardła... Cześć, Barb!
Ból gardła? Jasne, z gorączką 39 stopni?
- Bywało gorzej. Przywitaj się! - Stella, zabierz to.
- Dobrze wyglądasz! - Wiem.
Stella wróci, jak tylko jej pomożemy.
Słyszeliście szefową.
Zaraz wracam!
To jej największe dzieło.
Cześć, Stella.
Dużo się zmieniło przez ostatnie pół roku.
- Tak. Mam termin w marcu. - Zegnij rękę, proszę.
- W którym pokoju jest Poe? - 310.
Cześć, przystojniaku. Jestem w 307. Przegląd.
I otwórz.
Dobrze.
Mam zapalenie oskrzeli, przeżyję. Wpadnij później.
To wszystko. Niedługo przyjdę.
Dzięki, Julie.
- Jesteś pewna, że tak może być? - Będę cię nadal obserwować.
I tak jest w porządku.
- Co ja bym bez ciebie zrobiła? - Umarłabyś.
To prawda.
Barb pozwala mi zatrzymać wózek z lekami w pokoju.
I zostawiła mi sporo tabletek,
napój odżywczy.
Pycha! To płynny pokarm,
który trafia prosto do mojego żołądka dzięki tubie.
Hej, dziewczyny marzące o jedzeniu 5 tysięcy kalorii dziennie,
i nieprzytyciu ani kilograma, chętnie się z wami zamienię.
Dzisiaj pewnie zrobię tu porządek,
bo jak wielu z was już wie, jestem trochę obsesyjna.
A kiedy tak mówię, to znaczy, że mam nerwicę natręctw.
Więc na razie. Pa.
Kwas fusydowy
16. Wizyta Mai i Camilli 17. Uporządkować wózek
18. Życie po śmierci...?
ŻYCIE ŚMIERĆ I NIEŚMIERTELNOŚĆ
Budowanie kolumn: kolumna 8 z 34
Na górze jest nowe dziecko. Widzimy się za 15 minut.
- Cześć, Cynthia. - Hej, Stella.
Cześć.
Pielęgniarka już była, więc o ile nie położycie się na przycisku,
nikt nie będzie zawracał wam głowy przez godzinę.
Hej. Ja śpię na tym łóżku.
- Przecież nie jesteśmy zwierzętami. - Nie martw się, to nie potrwa długo.
Ej! O czym ty mówisz?
Pa.
ZAKAZ UŻYWANIA TELEFONÓW KOMÓRKOWYCH
Widziałem, jak wnosisz swoje rzeczy. Sporo ich było.
Zostaniesz tu jakiś czas?
Halo?
Jesteś głucha.
Nie powinieneś załatwiać pokoju dla swoich gości?
Wynajmujesz na godziny?
A więc to ty szpiegowałaś na korytarzu.
Nie szpiegowałam. To ty przyszedłeś za mną.
Chciałem się przedstawić, ale twoje negatywne nastawienie...
Niech zgadnę. Jesteś typem, który ignoruje zasady,
- bo wydaje ci się, że masz kontrolę. - Nie mylisz się.
- Uważasz, że to atrakcyjne? - A ty tak myślisz?
Użyczanie pokoju znajomym na seks jest obrzydliwe, więc nie.
- Nie lubisz seksu? - Nie, lubię...
seks. Lubię seks.
Jest w porządku.
Nie brzmi zachęcająco, ale ostatecznie przyjmę to, jako coś, co nas łączy.
- Nic nas nie łączy. - Niezbyt przyjemne.
Co tu robisz?
1,80 metra od siebie. Znacie zasady.
Will, wracaj do siebie.
Proszę.
Imię do twojego profilu psychologicznego.
Jestem Will Newman.
A ty?
Jestem głucha.
- Stella, dziękuję, że włożyłaś maskę. - Stella.
Musisz się wyluzować.
To tylko życie.
Będzie po wszystkim, zanim się obejrzysz.
Ma mukowiscydozę?
Zakażenie Burkholderią cepacią.
Bierze udział w badaniu nad terapią Cevaflomalinem.
Zarażasz się i możesz...
Możesz pożegnać szansę na nowe płuca.
Nie ma wyzdrowień po zakażeniu tą bakterią.
Trzymaj się z daleka.
Mój codzienny oddech
Dzień dobry.
AffloVest przez 30 minut i to wszystko.
- Potrzebujesz czegoś, zanim wyjdę? - Dwie porcje budyniu czekoladowego?
Teraz mam cię obsługiwać?
Muszę wykorzystać dodatkowe korzyści.
Grzeczna dziewczynka.
Dobrze, skarbie.
- Zobaczymy się jutro. - Pa, Barb.
Jak wszystkie dzieci z mukowiscydozą, urodziłam się ze śmiertelną chorobą,
co niekoniecznie oznacza, że umrę jutro,
choć to możliwe. Każdy może umrzeć jutro.
A ja mam tylko trochę mniej czasu niż pozostali.
Moje płuca funkcjonują teraz tylko w 50 procentach.
Przy takim tempie, według doktor Hamid, będę potrzebować przeszczepu
kiedy pójdę do szkoły średniej.
Będzie niezła zabawa.
Hej! Jesteśmy na oddziale intensywnej terapii dla noworodków,
bo mam fioła na punkcie dzieci. A Barb...
- O nie. - Piękna Barb
pozwala mi teraz przychodzić tu samej.
Mukowiscydoza, jak wiecie, jest chorobą genetyczną,
która powoduje, że moje ciało produkuje mnóstwo śluzu.
Ciekawostka: muszę bardzo uważać przy innych chorych na mukowiscydozę.
Mamy zachowywać odległość 1,80 m od siebie, bo moglibyśmy zarazić się
nawzajem swoimi bakteriami. Większość ludzi nie wie,
że nowe płuca wytrzymują koło 5 lat, co jest w porządku,
bo większość z nas stara się przetrwać dostatecznie długo,
aż pojawi się nowa terapia.
Cześć! Właśnie relaksuję się w mojej nowej AffloVest, która jest super,
bo nie muszę być podłączona do ściany
i przecież nie jestem, bo zwisam z łóżka.
To pomaga w przesuwaniu śluzu.
Urocze, nie?
Cholera, dziewczyno.
Wyglądasz na zmęczoną.
Kim on jest?
Kimś, kogo znam?
Co dostałeś?
Co?
Czy to trufle? Skąd je masz?
Musisz sama je przynieść, siostro.
Czarne zimowe trufle
Zobacz, jak ostre jest jedzenie z wózka.
- Jestem pod wrażeniem. - Pomówmy o mnie.
Jestem wolny!
Zerwałeś z Michaelem?
Może to on zerwał ze mną.
Poważnie?
To była wspólna decyzja.
Nieprawda.
Czemu? Naprawdę go lubiłeś.
Myślałam, że to ten jedyny.
Ewidentnie nim nie jest.
Pieprzyć go, nie?
Przynajmniej to zrobiłeś.
Poe?
Poe, wszystko w porządku?
Zakrztuszenie się, 310.
Przepraszam, Julie. Potrąciłem nogą przycisk.
Przestraszyłeś nas, Poe.
- Następnym razem spróbuj przeżuwać. - Dobrze.
Proszę, Stella.
Rozkoszuj się truflami, dupku.
I uważaj, proszę.
Kocham cię, Stella.
Pierwszy etap badań klinicznych zaczął się 1,5 roku temu,
więc musimy być cierpliwi, a Will musi nam w tym pomóc.
Ryzyko kolejnego zakażenia będzie teraz wyższe...
Nie kaszl na innych chorych na mukowiscydozę.
Nie zbliżaj się do nich na wyciągniecie ręki,
dla twojego oraz ich bezpieczeństwa.
Zawsze 1,80 metra, jasne.
Żeby to zaczęło działać,
musisz trzymać się planu.
Niedługo się zobaczymy.
O, rany! Masz na sobie ten kostium!
Cześć, Maya!
Oficjalnie wam zazdroszczę. Wygląda super!
Brakuje nam ciebie!
- Ja też za wami tęsknię! - Odwiedzają cię jacyś przystojniacy?
- Nie. Nie jest przystojny. - Co?
Chłopak?
Co?
- Pokaż go! - Prosimy!
Co ty robisz? Chcesz umrzeć?
Hej!
Moje płuca są zniszczone, ok?
Pozwolisz mi popatrzeć, dopóki jeszcze mogę?
Wiesz, ile masz szczęścia, że tu jesteś?
Że uczestniczysz w badaniu klinicznym?
Skąd o tym wiesz?
Pytałaś o mnie?
Skoro nie dbasz o to,
to odejdź.
Oddaj miejsce komuś innemu. Komuś, kto chce żyć.
Dobrze.
Co ty robisz? Will?
Will, nie! Proszę, zejdź!
Will, przestań, proszę!
Proszę, zejdziesz?
Przestań! O, mój Boże!
Boże!
Spokojnie!
W porządku.
Zostań tu.
Daj spokój. To był żart.
Żartowałem.
Przygotować aplikację do testów beta, obiad i lekarstwa
Cholera!
WCHODZĄCY WE MNIE, PORZUĆCIE NADZIEJĘ!
Gdzie jest twój wózek i leki
i czemu twoja kamizelka leży na podłodze?
Mogę zobaczyć twój plan?
Nie, żeby to była twoja sprawa...
Czy to... ? Co...?
Czemu...?
Tak zachowuje się ktoś z tętniakiem?
Rozumiem, że chcesz być bohaterką ratującą świat,
- ale mnie w to nie mieszaj. - To obowiązkowe leki.
Dlatego mi je wciskają.
Zwariuję przez ciebie.
Hej.
Stella, proszę!
1,80 metra!
Musisz dokładnie trzymać się planu.
Powiesz mi, o co chodzi? Naprawdę.
Porozmawiaj ze mną. Nie będę sobie żartował.
Próbuję wszystko kontrolować.
Muszę czuć, że wszystko jest jak należy, a wiem, że się nie leczysz
i to mnie wytrąca z równowagi.
Chcę ci pomóc.
Naprawdę.
Nawet nie wiem, jak zrobić to, o co mnie prosisz.
To bzdury!
Każdy chory na mukowiscydozę wie, jak się leczyć samemu. W wieku 12 lat
jesteśmy praktycznie lekarzami.
Mówisz poważnie? Wyprowadzam cię z równowagi?
Tak.
Dobrze.
Pomogę ci.
Ale jeśli to zrobię,
co dostanę w zamian?
Nie o to chodzi...
Chcę cię narysować.
Nie.
Czemu? Mówię poważnie.
Nie.
Dobrze.
To nie mamy umowy.
Naprawdę nie możesz być choć trochę zdyscyplinowany,
- nawet, żeby uratować własne życie? - Stella, nic nas nie uratuje.
Oddychamy pożyczonym powietrzem.
Korzystaj, póki możesz.
No dobrze.
Ale nie będę pozować godzinami. A twoje leczenie zrealizujemy po mojemu.
Po pierwsze, wózek stanie w twoim pokoju. Zgoda?
Tak.
Uściśniemy sobie dłonie?
Zabawne.
Cholera!
Boże, nie, nie!
Hej.
- Ominęło cię przedstawienie. - Robisz tam akrobacje?
Nie ma lepszego miejsca, żeby złamać nogę.
To prawda.
Jestem Will.
Poe.
Burkholderia cepacia.
Ciężka sprawa.
Tak.
Więc nie dostanę nowych płuc.
Kiedy się zakaziłeś?
Osiem miesięcy temu. Szybko się zasiedliła.
Byłem na liście do przeszczepu, a chwilę później...
To nastawienie na pewno doprowadza Stellę do szału.
O co jej chodzi?
Mówiła, że musi mieć wszystko pod kontrolą.
Nazywaj to, jak chcesz. Jest zorganizowana. Mnie nadzoruje.
Więc...
czy wy...?
Nie.
Nie, nie.
Poznałem ją, gdy miałem siedem lat.
Sam nie wiem, stary.
- Wygląda na to, że ją kochasz. - Oczywiście.
- To czemu nic z tym nie zrobiłeś? - Bo...
ona nie jest facetem.
Nie martw się. Nie podobają mi się biali.
Dr Hamid mówi, że nagle chcesz odpowiadać za swoje leczenie.
Żebym tego nie pożałowała.
- Wytarłeś wszystko? - Tak. To nie był mój pomysł, ok?
Nikt nie idzie?
Nie. Pospiesz się.
Prawie skończyłam.
Aktualizacja skończona
ODDYCHAJ!
Twój wózek jest gotowy. Stworzyłam aplikację. Powiadomi cię,
kiedy wykonać zabieg, wziąć leki...
Stworzyłaś aplikację?
Naprawdę ją stworzyłaś?
Niespodzianka.
To dosyć proste. Powinieneś sobie poradzić.
Nie mów, że jedyny raz, kiedy jesteś kimś zainteresowana, on ma mukowiscydozę.
Tylko mu pomogłam przygotować wózek.
To wszystko!
Znam cię, Stella. Porządkowanie wózka jest jak gra wstępna.
To się nazywa „maniery”!
Will Newman Kłótnia kochanków?
Założyłeś AffloVest?
Tak.
Pokaż mi.
Nie mogę. Jestem półnagi.
Powinieneś mieć na sobie AffloVest i czy wziąłeś Creon?
To te czopki?
Dobrze.
Nie mogę ci ufać, więc zrobimy tak.
Będziemy leczyć się razem, żebym była pewna, co robisz.
Zgoda?
Wciąż wymyślasz sposoby, żeby spędzać ze mną więcej czasu?
Pa.
Robię to od dziecka.
Dodajesz je wszystkie do budyniu i mieszasz. Robisz to?
Po prostu weź do buzi.
Najpierw postaw mi obiad. Możemy urządzić owację?
Dziękuję.
Upewnij się, że masz zacisk, gdy nalewasz.
Tak! To jest smaczne.
Rozrzedza śluz i rozluźnia nasze oskrzeliki,
żebyśmy mogli go wykaszleć.
- Skreśliłeś też rzeczy z wczoraj? - Tak.
Dobra zabawa, nie?
Kolejny dzień z głowy. Spróbuję zasnąć.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Dieta rozwodowa ci nie służy.
O czym ty mówisz?
Jesteś zbyt chuda. Tata powinien się umyć. To jest mój styl.
Kopiujemy twój styl?
- Może ja potrzebuję tego bardziej. - Nie!
- O, mój Boże! - Obrzydliwe.
Jak to się stało?
Jak?
O, rany! Podaj mi serwetki.
Proszę, kochanie.
Tak bardzo cię kocham.
Wiem. Ja ciebie też.
Nie wiem, co bym bez ciebie zrobiła.
- Jak się czujesz? - Nie za dobrze.
Spróbujmy Bactrobanu, zobaczymy, jak się poczujesz.
Może ci pomoże.
Trening za 5 minut
Idę na siłownię.
Dziękuję!
Wiesz, to beznadziejne.
Kiedy nasza umowa stanie się korzystna dla obojga?
Zrobiłem wszystko, o co prosiłaś, a nie mam zwrotu z inwestycji.
Naprawdę chcesz mnie rysować po treningu?
Tak.
Nie.
Jestem spocona i śmierdzę.
Mam brudne włosy.
Jestem zbyt zmęczona.
- Mój wózek jest zdezorganizowany. - No dobrze.
Spocę się mocniej. Dla ciebie.
Narysuję ten pot.
Co to jest?
- Moja lista rzeczy do zrobienia. - Lista rzeczy do zrobienia?
To staromodne dla kogoś, kto tworzy aplikacje.
Aplikacja nie daje mi tej satysfakcji, co robienie... tego.
12. Pozwolić, żeby Will mnie narysował
Co jeszcze masz na tej liście?
- Mojej głównej liście czy dziennej? - No pewnie, masz dwie.
Głównej. Tam są ważne sprawy, nie?
Dobrze.
Być wolontariuszem przy ważnej kampanii politycznej. Wykonane.
Przestudiować wszystkie dzieła Szekspira. Wykonane.
Podzielić się wszystkim, co wiem o mukowiscydozie z innymi. YouTube.
Więc chcesz umrzeć bardzo mądra,
żeby dołączyć do koła dyskusyjnego zmarłych?
A co z podróżowaniem po świecie?
Kaplica Sykstyńska z Abby
Nauczyć się grać na pianinie.
Wykonane.
Mówić płynnie po francusku.
Możesz na mnie spojrzeć?
- Chcesz wysłuchać mojej listy? - Nie.
Lekcja malarstwa z Bobem Rossem.
On nie żyje.
Nieważne.
Seks w Watykanie.
Wolałabym pomóc ci poznać Boba Rossa.
Sam nie wiem.
Chciałbym podróżować.
Naprawdę zobaczyć świat, a nie tylko wnętrza szpitali.
Dziękuję.
Za co?
Że powiedziałeś coś prawdziwego.
Chodzi o Watykan?
Możesz się pospieszyć?
Filmy
Pomyślałam, że chciałabyś wiedzieć, jak to jest. Gotowa?
I przyprowadziłam kogoś do towarzystwa.
Nie przejmuj się. Będę się go mocno trzymać.
Dobrze, Abby. Gotowa na skok z samolotu?
Gotowa! Wszystkiego najlepszego, Stello.
Kocham cię, Stello. Niedługo się widzimy.
Też cię kocham.
Lubię, kiedy masz taką minę.
Jaką?
Pełną nadziei.
No dobrze.
Julie.
A jeśli to nie zadziała?
A jak się uda?
W środku jest moje serce i dusza, Ostrożnie
REGIONALNY SZPITAL ST. GRACE
Czemu komiksy?
Są wywrotowe.
Mogą być lekkie i śmieszne albo bardzo mocne.
Dobrze narysowany komiks może przekazać więcej niż słowa.
Tak?
A ten, co dokładnie przekazuje?
Więcej, niż słowa byłyby w stanie.
Jest niezły.
To jest naprawdę dobre. Za tobą. Co to jest?
To płuca. Fantastyczne.
Narysowałaś je?
Nie, moja starsza siostra, Abby.
Jest świetna.
Chciałbym zobaczyć coś jeszcze. Masz?
Nie musimy o sobie opowiadać, ok?
Możemy tylko razem się leczyć.
Hej, mam nosową...
Polipektomię. Usuwamy polipy z twoich przewodów nosowych.
A Stella jest zdenerwowana. Ale zaśpiewam jej na dobranoc.
Jak zawsze.
Nie śpiewaj jeszcze całości.
Przyniesiesz pecha.
Mówiąc poważnie:
będę tu, jak będziesz zasypiać i kiedy się obudzisz.
Dobrze?
Tak.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Moja siostra, Abby, panie i panowie. Jest wolna.
- Daj spokój! - Jej numer to...
To było w zeszłym roku. Później Abby nie było w żadnym filmie.
Znalazłam konto Abby na Instagramie. Jest tam głównie sztuka,
ona i Stella, ale masz rację.
Nie wrzucała zdjęć od roku.
Barb nie widziała, jak wchodzisz, co?
Nie.
Abby nie żyje, prawda?
Dziękuję za delikatność.
Nie mamy na nią czasu. Umieramy.
Możesz przestać mi o tym przypominać?
Rozumiem to.
- Dobrze? Nie mogę tak. - W porządku.
Umieram przez całe życie.
Świętowaliśmy każde moje urodziny, jakby były ostatnimi.
- Wiem, moje też. - Nie wiesz.
Bo później, jak właśnie zauważyłeś, Abby umarła.
A później umarło małżeństwo moich rodziców. A to miałam być ja.
Wszyscy byli na to gotowi. Byli na to przygotowani.
A ja... nie mogę umrzeć.
Moi rodzice... nie mogę.
Dlatego masz obsesję na punkcie swojego reżimu?
Nie boisz się śmierci. Odczuwasz winę ocalałego.
Jesteś chorą dziewczyną z poczuciem winy. Nie masz nad tym kontroli.
Słuchaj, Will. Nie mam wyboru, ok.?
Właśnie próbuję ci powiedzieć, że masz.
Nie! Nie mam wyboru.
Dobrze. Przepraszam. Mieliśmy medytować.
Stella, proszę!
Wiedziałaś, że ma problem z zachowaniem dystansu.
- Raczej nie chciał cię skrzywdzić. - Tak, ale to irytujące.
Powiedział „Abby” i „nie żyje” w jednym zdaniu,
jakby to nie miało znaczenia.
Powinnam była tam być.
- Zabrakło mnie tam. - Przestań, Stella.
Stella, spójrz na mnie.
Nie wiesz tego.
Po prostu nie wiesz.
Nie zadręczaj się.
Ta choroba jest jak więzienie.
Chciałbym cię przytulić.
Wyobraź sobie, że to robię.
Kocham cię.
Też cię kocham.
Chcesz pójść na lody?
- Tak. - Chodźmy.
Jeśli to zakażenie dostanie się do krwiobiegu...
Hej.
Będzie dobrze.
Nie wiesz tego.
Masz rację. Nie wiem. To duże ryzyko.
Ale sepsa jest bardziej niebezpieczna.
Słuchaj.
Ty walczysz, Stello. Zawsze tak było.
Więc...
Tak?
Tak.
Jutro rano.
Zawiadomię twoich rodziców.
PRZEPRASZAM...
ZAKAZ
Cześć.
Jesteś tu.
Tak.
Dostałam twój rysunek. Wybaczam ci. Cofnij się.
Przegapiłaś naszą kurację. Co się dzieje?
Zainfekowana tuba do gastrostomii.
Doktor Hamid boi się sepsy, więc wymieni ją rano.
- Będę pod narkozą. - Cholera.
Twoje płuca są na to gotowe?
Użyj nebulizatora o 8:00 i AffloVest, dobrze?
Co tu robisz?
Myślałem, że to łazienka, naprawdę.
To twoja pierwsza operacja bez Abby.
Skąd o tym wiesz?
Widziałem wszystkie twoje filmy.
Można powiedzieć...
że jestem twoim największym fanem.
Więc mam nadzieję, że zrobię to, jak należy.
Daj spokój!
Śpiewała to nam babcia.
Musiałem to wygooglować. To bardzo stara piosenka.
Wiem. Co to jest beczka i sterta?
Tak.
Nic ci nie będzie.
Obiecujesz?
Możemy zaczynać?
Tak.
Nie, do diabła!
Will!
Bała się.
Chciałem zrobić coś miłego.
Proszę!
Znieczulenie stanowi dla niej większe zagrożenie niż ja.
Trevor Von.
To jego mi przypominasz. Trevor Von i Amy Presley.
Byli zakochani.
Pozwoliłam im złamać zasady, żeby byli szczęśliwi.
Niech zgadnę...
umarli?
Zgadza się, Will.
Pod moją opieką.
I przysięgam, że drugi raz do tego nie dopuszczę.
Będzie dobrze.
Wiesz, co robić.
Dziesięć, dziewięć,
osiem,
siedem,
Leczenie zakażenia B. cepacią
Burkolderia cepacia i mukowiscydoza
Wskaźnik śmiertelności po przeszczepie płuc jest wyższy
To ja.
Zadzwoń, bo tęsknię za tobą, ok?
Ale nie dzwoń, bo właśnie skończyli operację i jestem bardzo zmęczona.
Ale zadzwoń, kiedy to dostaniesz, bo jesteś słodki
i chcę cię zobaczyć
i twoje miękkie włoski
i twoje chude nóżki.
Ale nie dzwoń, bo
jeśli usłyszę twój seksowny głos, nie będę mogła zasnąć, więc...
Zadzwoń, kiedy to dostaniesz, ok?
Pa.
Spotkajmy się w hallu. Za 10 minut.
Will nie przyjdzie.
Will?
Nie odejdę, dopóki nie otworzysz drzwi.
Nie mogę.
Proszę, otwórz drzwi i porozmawiajmy o tym.
Nie obchodzi mnie, co powiedziała Barb.
Otwórz drzwi!
Stello.
Nie mogę.
Will, proszę.
Odejdź, Stello.
Może tak jest lepiej.
Nie, znajdę rozwiązanie. Muszę.
Nie jesteśmy zwykłymi dzieciakami.
Nie możemy tak ryzykować.
Daj spokój. Też mi to mówisz?
Przyznaj, o co tu chodzi. Will jest ryzykantem jak Abby.
Co to ma znaczyć?
Uważasz, że ja nie podejmuję ryzyka?
A ty, twoje życie
i twoje związki? Ty i Tim, ty i Rick, ty i Michael.
- Nie mów o tym. - Mogę wymieniać dalej.
Wiedzieli, że jesteś chory i kochali cię. To ty uciekałeś.
- Za każdym razem. - Nie wiesz, o czym mówisz.
Zaprzepaściłeś szansę, żeby kogoś kochać, więc zachowaj rady dla siebie.
TYM RAZEM MASZ RACJĘ
Suka.
Dupek.
Wiesz, masz rację.
Boję się.
Wiesz, co dostanie ten, kto mnie pokocha?
Opłaty za moje leczenie.
A później zobaczy, jak umieram.
Odliczenia, leki, pobyty w szpitalu, operacje.
Kiedy skończę 18 lat, skończy się pełne pokrycie kosztów.
Kogo miałbym tym obarczać? Michaela albo moją rodzinę?
To moja choroba, mój problem.
Może Will cię poślubi, jest bogaty.
Nie jest wybredny. Lubi ciebie.
Przykro mi...
z waszego powodu.
MYJ CZĘSTO RĘCE
Stella?
Co?
Stella?
Zawsze 1,50 metra
Will, sprawdź najnowsze filmy
Gdzie jest Will, tam jest i sposób
Cześć.
Dzisiaj chcę z wami pomówić o czymś innym.
O Burkolderii cepacii.
Ryzyku, ograniczeniach,
sposobach postępowania.
B. cepacia to odporna bakteria.
Potrafi się tak przystosować, że żywi się penicyliną.
Więc naszym pierwszym środkiem obrony jest
Calcet, szpitalny sterylizator dłoni.
Nakładajcie go hojnie i często.
Kolejnym jest staromodny
lateks!
Wypróbowany i skuteczny.
Służy zabezpieczaniu przy różnych czynnościach.
B. cepacia czuje się najlepiej w ślinie lub flegmie.
Ciekawostka: kaszel może przenosić się do 1,80 metra,
kichnięcie może poruszać się z prędkością 320 km/h.
To znaczy, że nie wolno się całować.
Nigdy.
Więc naszą najlepszą obroną jest zachowanie odległości.
Zawsze 1,80 metra.
Ta- da!
To jest kij do bilarda. Mierzy koło 1,50 metra.
Półtora metra.
Długo myślałam o tych 30 cm.
I wiecie co? Wściekłam się.
Kiedy masz mukowiscydozę, tracisz tak wiele.
Rytm każdego dnia jest wyznaczony przez leczenie i pigułki.
Większość z nas nie może mieć dzieci.
Wielu z nas nie żyje dość długo, żeby móc próbować.
Trudno to wyjaśnić, ale nawet ciężko jest się zakochać.
Więc, biorąc pod uwagę, ile mukowiscydoza mi skradła,
skradła nam,
nie mam nic przeciwko temu, żeby samej coś ukraść.
30 pieprzonych centymetrów
przestrzeni, odległości, długości, jakkolwiek to nazywacie...
Nie mam problemu z ich kradzieżą.
Bo mukowiscydozo,
to nie ty jesteś teraz złodziejem.
To ja nim jestem.
1,50 metra od siebie.
Umowa stoi?
Wchodzisz w to?
Jak najbardziej.
Hall. O dziewiątej.
Czemu nie spakowałam nic ładnego?
Bo zawsze pakujesz się pod kątem romansu w szpitalu.
Czy to jest prześwitujące?
Nawet o tym nie myśl, dziwko.
Cześć.
Hej.
Odszedł, kiedy byłem mały.
Pewnie nie miał w planach chorego dziecka.
A twoja mama?
Jest piękna, zdeterminowana i inteligentna.
Jest skupiona tylko na mnie.
A więc od jutra, kiedy skończę 18 lat, sam będę podejmował decyzje.
Chwila.
Masz jutro urodziny?
Mogłeś mi powiedzieć. Nie mam dla ciebie prezentu.
Może obiecasz, że dotrwasz do następnych?
Chodź.
Mam dosyć tego miejsca.
Jest taka teoria, która mi się podoba.
Żeby zrozumieć śmierć, musisz się przyjrzeć narodzinom.
Chodzi o to,
że kiedy jesteśmy w łonie, istniejemy w pewien sposób,
nie wiedząc, że inna egzystencja jest na wyciągnięcie ręki.
Może tak samo jest ze śmiercią.
Może śmierć jest następnym życiem, tuż obok nas.
Albo...
jest tylko wielkim snem, kochanie.
Gasimy światła.
Koniec.
Nie.
To niemożliwe,
że Abby po prostu nie istnieje.
Nie zgadzam się na to.
Co się z nią stało?
Skakała z urwiska do oceanu w Kalifornii.
Źle zanurkowała, złamała kark i utonęła.
Podobno nie czuła bólu,
ale skąd można to wiedzieć?
Miałam tam z nią być, ale zachorowałam.
Jak zawsze.
Wciąż to sobie wyobrażam.
Co czuła.
Ponieważ tego nie wiem, ona wciąż umiera.
Stello.
Nawet gdybyś tam była, i tak byś nie wiedziała.
Ale nie było mnie.
Zmarła sama.
Czy i my tak nie umrzemy?
Tonąc. Tylko bez wody.
Nasze własne płyny wykonają brudną robotę.
Często myślę o ostatnim oddechu.
O łapaniu powietrza,
jak nie można go zaczerpnąć.
Żadnego tlenu,
tylko ciemność.
Ale myślę o tym tylko w poniedziałki. W inne dni nie zastanawiam się nad tym.
I jest ten uśmiech.
Mój Boże, jesteś piękna.
I odważna.
Chciałbym cię dotknąć.
Skłamałam...
kiedy się poznaliśmy.
Nigdy nie uprawiałam seksu.
Nie chciałam, żeby ktoś mnie widział. Blizny,
tubę, to nie jest seksy.
Cała jesteś seksy.
Uważam, że jesteś idealna.
Dzień dobry.
Widzisz te światła?
Abby i ja nazywałyśmy je gwiazdami
i wymyślałyśmy życzenia.
Nigdy mi nie powiedziała, czego sobie życzyła,
ale wiedziałam, że nowych płuc dla mnie.
Mam nadzieję, że się spełni.
Ja też.
- Dzień dobry, Barb. - Dzień dobry, Robert.
Gdzie oni są?
Kto?
O czym ty mówisz?
Barb wie, że nas nie ma.
Będzie mnie szukać na oddziale położniczym.
Pa!
MIKROEKONOMIA
Jestem wolny!
O, rany!
Wszystkiego najlepszego! Przepraszam. Zapomniałam.
Nic się nie stało. Co robisz? Zajęta? Przejdźmy się.
Teraz nie mogę.
Przepraszam.
Uczę się.
Może później?
Później przychodzą moi znajomi. To nic.
Coś wymyślimy.
Tylko...
tęsknię za tobą.
Porozmawiamy później.
Pa.
Jason.
Nie przejmuj się. To nic.
Poważnie, nie gniewam się.
W porządku. Rób, jak chcesz.
Porozmawiamy jutro.
Najdroższy Will Wszystkiego najlepszego Kocham cię Mama
ODDYCHAJ!
Stella Grant GRA W CHOWANEGO. SZUKASZ TY! CAŁUSY — S.
Zacznij tam, gdzie się poznaliśmy...
Róże są czerwone... na pewno?
Gdybym mogła wstrzymać oddech na tak długo...
24 godziny po naszej pierwszej randce
zaczyna się druga.
Myślałam, że nigdy mnie nie znajdziesz.
Wiem, że jest późno,
ale musieliśmy czekać, aż zamknie się stołówka.
My?
Niespodzianka!
Wszystkiego najlepszego, Will!
okropnie się czuliśmy, że odwołaliśmy spotkanie.
Ale twoja dziewczyna do nas napisała i przekonała, żeby cię zaskoczyć.
- Najlepszego. - Jesteś niezła.
Wiem.
- Nie wierzę, że on naprawdę istnieje. - Wiem.
- Na żywo jest nawet przystojniejszy. - Dokładnie.
Jedzenie prawie gotowe! I wszystkiego najlepszego!
Chciałam zobaczyć mistrza przy pracy.
To róże?
Są piękne.
Jak to robisz?
Ćwiczyłem.
Bo w przyszłym miesiącu ja i Michael zobaczymy się z moją mamą.
Naprawdę?
Jutro przychodzi na lunch i zdecydowałem się.
O, mój Boże!
Kocha mnie.
A ja jego.
- Poe, tak się cieszę! - Nie!
Nie rozczulaj się na mną. Dziewczyna nie może płakać sama.
To łzy szczęścia.
To cudownie, Poe.
Jedzmy!
Skąd to wszystko wziąłeś?
Szpitale mają kuchnie dla VIP-ów, gdzie trzymają przysmaki.
Dla gwiazd, polityków.
Ale dzisiaj, solenizancie, wszystko to jest dla ciebie.
Mieliśmy po dziesięć lat!
Zarzuciliśmy prześcieradła na głowy
i pobiegliśmy na oddział dla chorych na demencję!
Właśnie tak!
To było pandemonium.
- Szaleństwo. - Najlepsze Halloween!
Narobiliśmy sobie kłopotów. To nawet nie był nasz pomysł.
Pamiętasz? Abby to wymyśliła.
Abby była zwariowana.
Była wolna.
Zawsze mówiła, że będzie miała szalone życie, bo Stella nie może.
- I tak było. - Miała szalone życie.
Bardziej niż którekolwiek z nas.
- Byłaby zachwycona taką tajną imprezą! - To prawda.
- Za Abby. - Za Abby.
Za Abby.
Wszystkiego najlepszego!
Pomyśl życzenie!
Nie zdmuchnę świeczek, bo nie będziecie mogli zjeść ciasta.
- Dziękuję. - Pomyślałam życzenie za ciebie.
Dziękuję.
Jeden, dwa.
- Dobrze. - Trzy.
Wszystkiego najlepszego, Will!
Barb?
Cześć!
Myśleliśmy, że masz dziś wolne. Przygotować ci porcję?
Dość tego.
Macie siedzieć w swoich pokojach, a my zrobimy testy bakteryjne.
- A ciebie przeniesiemy jutro rano. - Barb! To nie jego wina.
Może chcesz ryzykować życie, ale ja nie!
- Jak wtedy, gdy byliśmy dziećmi. - Ale już nimi nie jesteście.
Bylibyśmy bezpieczni, jak nas nauczyłaś!
Przepraszam, ale to była dobra zabawa!
Dobrze, idź już spać, ok?
Dobranoc.
ZATWIERDZENIE TRANSFERU MIĘDZYSZPITALNEGO PACJENT WILL NEWMAN
- Mały zastrzyk energii? - Dziękuję.
Będzie bezpieczniej, jeśli go przeniosą.
Pewnie masz rację.
Ona mnie znienawidzi.
Co się stało, Poe?
Pewnie znowu usiadł na przycisku. Ja się tym zajmę.
Puk, puk. Poe?
Kod niebieski!
Cały personel medyczny, proszę o uwagę. Kod niebieski. Pokój 310.
Zostań ze mną. Nie ma pulsu.
Boże!
- Zostań ze mną, skarbie. - Nie oddycha.
Proszę, dasz radę.
Zacznij uciski klatki piersiowej!
- Proszę! - Proszę, skarbie.
Podaj epinefrynę!
Proszę!
To odma opłucnowa. Płuco się zapada!
- Oddychaj! Oddychaj! - Co się dzieje?
Przyłóż panele!
- Proszę. - Co się stało?
- Proszę, kochanie. - Intubujemy.
- Barb, co się dzieje? - Niech ktoś ją wyprowadzi.
- Barb, co się dzieje? - Oddychaj, do diabła!
Doktor Hamid?
Nie teraz, Stello.
Przepraszam.
- Tak mi przykro. - Nie!
Nie!
Tak mi przykro.
Nie!
O, mój Boże!
Boże! Odszedł!
Michael już nigdy go nie zobaczy. Jego rodzice już nigdy go nie zobaczą.
Ja nigdy go nie zobaczę.
Nigdy go nie przytuliłam!
Jest moim najlepszym przyjacielem i nigdy go nie przytuliłam, do diabła!
Wszystkich tracę.
Mnie nie.
Co ty robisz?
- Wyjdź! - Przepraszam.
Wynoś się!
Czarne zimowe trufle
Chcę pójść zobaczyć światła.
To jakieś 3 kilometry stąd.
- Chodź do środka. - Idę.
Chodź ze mną.
Stella, to nie czas, żeby się buntować. Chodzi o Poego?
Tak. I Abby. Ciebie i mnie
i o wszystkie rzeczy, których nigdy razem nie zrobimy.
Cały czas żyłam swoim leczeniem, a nie leczyłam siebie, żeby żyć.
Chcę żyć.
To tylko życie, Will.
Skończy się, zanim się obejrzymy.
Dobrze.
Możemy wziąć taksówkę?
Chcę iść i cieszyć się nocą.
Rękawiczka. W porządku.
Kochałam się w nim na zabój, kiedy byliśmy dziećmi.
Jak udaje ci się ciągle zmuszać mnie do ćwiczeń?
Stąd wygląda lepiej.
Co to jest?
Musisz mi to wyjaśnić.
Abby mi ją kupiła, kiedy po raz pierwszy szłam do szpitala.
Mam ją ze sobą od tego czasu.
To dobrze, bo prawdę mówiąc
bałem ci się powiedzieć, że trzecia pierś mogłaby zniszczyć nasz związek.
Hej, Stello.
Jest zimno.
Chodź.
Zobaczmy twoje światła.
Odpocznijmy.
Stello? Nie rób tego.
Stella.
Jest zamarznięte.
Dziewczyny.
Dzwonili ze Św. Łukasza w Kansas City.
Wypadek samochodowy z ofiarami. Kobieta, grupa krwi AB, 1,55 m,
- rozmiar klatki piersiowej... - Stella dostanie płuca.
Czas dotarcia 3 godziny. Przygotujcie ją.
O, mój Boże.
Nie, nie.
Hej.
Wszystko w porządku?
Tak.
Są nowe płuca! Wracaj, ale już! Mamy mało czasu.
Tak, w porządku.
Kocham cię, Stello.
Ja ciebie też.
Nie możemy.
Wiem.
Stella.
Cholera!
Chodź!
- Chodź. - O, mój Boże!
Barb. Barb?
Nie odbiera i od razu włącza się poczta.
Stella by nie uciekła.
- Dodzwoniłaś się do niego? - Nie.
- Matka Willa. - Od kiedy ich nie ma?
- Przynajmniej godzinę. - Jeśli twój syn
- spowoduje, że Stella straci te płuca... - Jest tak samo chory.
- Nigdy by tego nie zrobiła. - Stella to zrobiła.
On nic nie wie o płucach.
Płucach?
- Będzie przeszczep? - Tak.
U Stelli. Płuca są w drodze.
Powiedz chociaż, że lubisz koty.
Kiedyś miałem fretkę.
Lubiłem fretki.
O, nie. Jesteś tym dzieciakiem?
- Nie odpowiadaj. - Proszę.
- Serio? Czego teraz chcą? - To moja mama.
Powiem tylko, że nic mi nie jest.
Stella, mają dla ciebie nowe płuca.
Hej, mają dla ciebie nowe płuca. Wracajmy do szpitala!
Jeszcze nie widziałam świateł.
Świateł?
Wiedziałaś o tym?
- Co tu robimy? Chodźmy do szpitala. - Pięć lat, Will.
- Pięć lat? - Czas przydatności.
To dla nas wieczność!
A jeśli będą niewydolne i zacznę od zera?
Chodźmy do szpitala, proszę.
Stella!
Stella.
Chodź.
Proszę? Jest zimno.
Pomocy!
Proszę, Stella.
Proszę!
Proszę, Stella.
- Mamy 17-latkę. - Co jej jest?
Siedemnastolatka z mukowiscydozą.
- Czy ktoś może zdjąć drugą maskę? - O, mój Boże.
Już dobrze.
Mój syn. On też tam był.
- Proszę się odsunąć. - Wszystko będzie dobrze.
- Gdzie jest Will? - Nic ci nie będzie.
- Przejście! - Will!
- Wszystko z nim w porządku? - Will, jestem przy tobie.
Załóżcie jej maskę jak najszybciej.
Możliwe, że to hipotermia. Potrzebujemy więcej koców.
Oddychaj.
- Nic ci nie będzie, Will. - Jesteś ze mną, kotku.
Oddychaj. Musisz się uspokoić.
- Mamy nowe płuca. - Nie!
- Tak, Stella. - Nie chcę ich.
Czekamy na nie od lat. O czym ty mówisz?
Inaczej się zmarnują.
Kocham go. Nowe płuca nie mają znaczenia bez niego.
Załóżcie mu maskę.
- Przestań! - Nie ruszaj się.
Proszę.
Weź te płuca.
Dla mnie.
- Dobrze. - Włóż maskę.
- Jestem gotowa. - Zaczynamy.
- Dobrze. - Musimy ją zabrać. Ruszamy.
- Będę tu czekać, kotku. - Kochamy cię.
- Tak bardzo cię kocham. - Dobrze.
- Kocham cię, tato. - Kocham cię. Czekamy.
Idziemy.
Doktor Hamid.
Zrobiłem jej sztuczne oddychanie.
- Przepraszam. Nie miałem wyboru. - Uratowałeś jej życie.
Jeśli ma B. cepacię, zajmiemy się tym, ok?
Są wyniki posiewu bakteryjnego.
Nie wiem, jak to możliwe, ale jest czysta.
Nie zakaziła się.
To nie znaczy, że tak się nie stanie.
A co z Willem?
Leczenie działa?
Nie.
Nie pomaga.
Przepraszam.
- Za to wszystko. - Nie.
Nie, kochanie.
To nie twoja wina.
Mamo.
Co? O co chodzi? Skarbie?
Możesz mi w czymś pomóc?
Wchodzicie w to?
Jak najbardziej.
Barb?
Pewnie, że w to wchodzę.
Dostała środek uspokajający. Mamy kilka godzin.
Mamy czas.
Gotowe.
Zgodzili się.
Dobrze.
Do dzieła.
Zrobiłam wszystko, co mogłam, Will. To wszystko.
Dziękuję.
Wybudza się.
Cześć, skarbie.
- Dobra robota! - Naprawdę.
- Byłaś dzielna. - Tak!
Świetnie ci poszło, kochanie.
Poważnie.
Już dobrze.
Mamy coś dla ciebie.
Moja piękna, władcza Stello.
To chyba prawda, jak w twojej książce.
Dusza nie ma poczucia czasu.
Moje badanie kliniczne nie przynosi skutków.
Wiedz, że ostatni miesiąc będzie dla mnie trwał wiecznie.
Żałuję tylko, że nie zobaczyłaś swoich świateł.
W końcu sprawiłem, że zaniemówiłaś.
Mówi się, że jeśli coś kochasz, to musisz nauczyć się odpuszczać.
Myślałem, że to bzdury.
Dopóki nie ujrzałem, jak omal nie umarłaś.
W tamtej chwili, Stello,
nic nie było ważne.
Poza tobą.
Przepraszam.
Nie chcę odchodzić.
Jedyne, czego pragnę, to być z tobą.
Nie mogę.
Musisz być bezpieczna.
Nie mogę ci zagrażać.
Nie wiem, co teraz będzie,
ale niczego nie żałuję.
Możesz zamknąć oczy?
Nie wiem, czy dam radę odejść, kiedy na mnie patrzysz.
Proszę.
Kocham cię,
tak mocno.
Zostawił to dla ciebie.
GŁÓWNA LISTA WILLA 1. ZAWSZE KOCHAĆ STELLĘ
Ludzki dotyk.
Nasz pierwszy sposób komunikacji.
Poczucie bezpieczeństwa, pociecha.
Wystarczy delikatne dotknięcie palcem.
Lub muśnięcie policzka ustami.
Stello. Nie nagrywaj tego.
Zbliża nas, kiedy jesteśmy szczęśliwi,
stanowi podporę, gdy odczuwamy strach.
Ekscytuje nas, kiedy odczuwamy namiętność.
Nie. Stella, nie. Przestań!
...i miłość.
Potrzebujemy dotyku tych, których kochamy, prawie tak samo, jak powietrza.
Ale nie rozumiałam, jak wielką wagę ma dotyk.
Jego dotyk.
Aż go nie straciłam.
Więc jeśli to oglądasz
i możesz,
dotknij go.
Dotknij jej.
Życie jest zbyt krótkie, żeby zmarnować chociaż chwilę.
DLA CLAIRE
TEKST POLSKI: Julia Forster